Het blauwe kikkerspektakel

Niet alleen de warme tropische plekjes op deze aarde zijn een thuis voor spectaculaire, als snoep gekleurde kikkers. Ook in het koude Nederland zijn ze te vinden; blauwe kikkers!
De mannetjes van de heikikker (Rana arvalis) kleuren tijdens de voortplanting opvallend blauw. Dit om zo veel mogelijk op te vallen voor de vrouwtjes en om ze zo het hof te maken.
Een belangrijk verschil met de fel gekleurde kikkers uit Zuid-Amerika is dat de heikikkers slechts een aantal dagen deze fraaie kleur hebben. Enig onderzoek, een beetje geluk en een goede timing zijn dus van essentieel belang als je ze wilt zien. De laatste 3 jaar zat ik er telkens net naast: Óf te vroeg, óf te laat, óf simpelweg geen tijd op het moment dat het vuurwerk aan de gang was.
Dit jaar kon ik tussen de bedrijven door, direct uit de nachtdienst weer ’s een poging wagen. Het beloofde een mooie lentedag te worden en de bestemming was een prachtig veengebied in het verre oosten van Nederland. Moerassen, structuurrijke heideterreinen en mooie vennen. Adders, zand- en levendbarende hagedissen, salamanders en uiteraard heikikkers!

Rond 9:30 uur was ik ter plaatse, pakte m’n spullen en liep het gebied in. Na 2 minuten lopen lag er al direct een prachtige adder (man) langs het pad te zonnen. Hier kwam ik uiteraard niet voor, maar natuurlijk kon ik het niet laten om even snel een plaatje te schieten. Goed begin van de dag!


Ik liep verder, op zoek naar wat vennetjes met de hopelijk blauwe kikkers. Gedurende de wandeling kwam ik van alles tegen: Adders, levendbarende hagedissen, kraanvogels, een bruine kiekendief en een bijzondere klapekster:

Bij de eerste eerste vennetjes was er al meteen een heikikkerkoor en jawel; blauwe kikkers! Wat ongemakkelijk tijgeren langs de waterkant leverde me meteen een nat pak op, maar helaas geen goede foto’s. De kikkers zaten ver van de kant en teveel beschut. Wel prachtig om ze eindelijk weer ’s te zien en ook vooral te horen!
Ik besloot wat verderop te kijken en na een aantal adders, langs paden en moerassen was daar een ander mooi vennetje, vol met heikikkers!
Het licht was fel en hard, maar toch leek het me meer dan de moeite waard om langs de waterkant te gaan zitten, liggen en kruipen. Met een emmer geduld, natte kleren en een modderige camera als tol kwam ik na een aantal uren overeind, hopend op wat geslaagde foto’s.

Hier een prachtig gekleurd mannetje, aan de rand van het water:

Het was een gezellige boel in het water. Vele actieve kikkers, veel geroep en pogingen om te paren. Fotograferen met tegenlicht leverde onder andere dit plaatje op:


Er lag ook al het één en ander aan kikkerdril wat uiteraard streng werd bewaakt door de kersverse vaders:

Een prachtig blauw mannetje, turend over het water:


Een vrouwtje heeft dan wel niet de mooie blauwe kleur, maar het blijven toch ook wel fotogenieke ‘objecten’:

Waar het allemaal om te doen is; dit mannetje had eindelijk een vrouwtje te pakken:

Tenslotte nog 2 eenlingen die perfect poserend voor de lens verschenen. Soms heb je een beetje geluk nodig zullen we maar zeggen…

Al met al een meer dan een geslaagde dag en na een paar jaar eindelijk weer ’s de blauwe kikkers kunnen spotten (en fotograferen!).